Spuścizna Nieznanego Filozofa
Tradycja martinistyczna wywodzi się z nurtu duchowego XVIII wieku i, przechodząc przez pokolenia poszukiwaczy, dociera aż do naszych czasów. Oś czasu śledzi jej drogę od francuskich źródeł aż do lóż w Czechach.
Martinès de Pasqually
Tradycja ta rozpoczyna się od Martinèsa de Pasqually, założyciela Zakonu Wybranych Kapłanów ( Élus Coëns ). Wprowadza on doktrynę reintegracji – powrotu upadłego człowieka do jego pierwotnego, boskiego stanu. Z tego źródła wyrasta cała późniejsza tradycja.
Louis-Claude de Saint-Martin
Uczeń Pasqually'ego, później nazwany „le Philosophe Inconnu” – Nieznany Filozof. Podąża śladami swojego nauczyciela Pasqually'ego, ale koncentruje się przede wszystkim na wewnętrznej, mistycznej podróży serca. Jego pisma dały tej tradycji nazwę: martynizm..
Papus i odnowa zakonu
Gérard Encausse, znany jako Papus, zakłada w Paryżu nowoczesny Ordre Martiniste, nadając tradycji zorganizowaną formę z różnymi stopniami inicjacji. Kontynuował inicjacje udzielone mu przez Henriego Delaage i Augustina Chaboseau. Sam przedstawił ten akt jako odnowę dawnego zakonu.
Trzy strumienie
W zakonie wyłoniły się trzy nurty: mistyczny saint-martinizm (chrześcijańskie doświadczenie wewnętrzne), martinezizm według Pasqually'ego z naciskiem na teurgię oraz willermozizm, związany z masonerią. Po śmierci Papusa w 1916 roku zakon podzielił się na szereg niezależnych odłamów.
Przyjazd do Czech
Martinizm sprowadził na ziemie czeskie baron Leonhardi ze Stráže (Adolf Franz Hermann Karl von Leonhardi). W ten sposób rozpoczyna się czeski rozdział tej tradycji, ściśle powiązany z ówczesną sceną okultystyczną i literacką.
Pierwsza loża w Czeskich Budziejowicach
Powstaje pierwsza czeska loża w Czeskich Budziejowicach. Wśród jej członków znaleźli się również pisarze Julius Zeyer i Gustav Mayrink.
Paragawa i Pierre de Lasenic
Pierre de Lasenic w tym roku otrzymuje statut z rąk ówczesnego francuskiego wielkiego mistrza Constanta Chevillona i zakłada lożę Paragawa. Wybuch wojny i prześladowania ruchów duchowych przerywają tę działalność; Lasenic, którego zdrowie uległo pogorszeniu, zmarł w 1944 roku.
Osłabienie
Wraz z nadejściem reżimu komunistycznego wszystko, co duchowe, zostaje stłumione, a zakon na ponad pół wieku schodzi w cień. Tradycja jednak nie znika całkowicie — przetrwa w ciszy i dzięki przekazywaniu jej między poszczególnymi osobami.
Nadzieja na odbudowę
Wraz ze zmianą sytuacji w Czechosłowacji ponownie pojawia się możliwość podjęcia przerwanej linii działania i powrotu do pracy w studiu oraz do wewnętrznych wysiłków. I rzeczywiście się to udaje.
Kontynuacja podróży
Zakon Martynistyczny w Czechach kontynuuje dziś tę tradycję. Od 2021 roku ponownie działa jako niezależny zakon, którego autentyczność potwierdza egregor oraz Zakon Martynistyczny we Francji (odnowiony przez Philippa Encaussa).
Martynizm w Polsce
W 2023 roku grupa poszukujących światła zwróciła się o transmisję Martynizmu do Polski. Pierwsze inicjacje osób z Polski odbyły się w Pradze, a następnie powołano do istnienienia Krąg Bon Pasteur w Warszwawie (11 listopada 2023 r.) i Krąg Archeusz w Toruniu (12 listopada 2023 r.).
Język znaków
Maska ia peleryna
Znak pokory i anonimowości. W obliczu sacrum imię własne schodzi na dalszy plan.
Krzyż
Spotkanie tego, co niebiańskie, z tym, co ziemskie. Droga reintegracji prowadzi przez centrum, gdzie jednoczy się jedno.
Pantakl martynizmu
Zjednoczenie przeciwieństw. Zstępowanie i wznoszenie, światło i ciemność, spotykają się w poszukiwaczu w jednym dziele.
„Nie powinniśmy czytać w książkach, lecz w sobie.”Z tradycji martynistycznej